GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma, Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi alanında uzmanlık eğitimi almakta olan bireyler ile bu alanda görev yapan hekimlerin yapay zekaya dair farkındalık düzeylerini, iş güvencesi bağlamındaki kaygılarını ve genel tutumlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: İstanbul Medipol Üniversitesi Etik Kurulu onayıyla yürütülen çalışmada, çevrimiçi anket yöntemiyle 227 katılımcıdan veri toplanmıştır. Anket; demografik bilgiler, bilgi düzeyi, programlama bilgisi ve yapay zekaya yönelik tutumları içeren 26 sorudan oluşmaktadır. Veriler R yazılımı ile analiz edilmiş; Ki-Kare testi, T-Testi, ANOVA ve lojistik regresyon yöntemleri kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir.
BULGULAR: Katılımcıların %70,48’i yapay zekanın mesleklerini dönüştüreceğini düşünmektedir. Bilgi düzeyi arttıkça öğrenme isteği de artmakta; programlama bilgisi olan hekimler yapay zekaya daha eleştirel yaklaşmaktadır. Üniversite hastanelerinde çalışanların teknolojiye daha olumlu yaklaştığı, özel kliniklerde ise kararsızlık oranının yüksek olduğu gözlemlenmiştir. Yapay zekanın eğitim müfredatına entegrasyonu %77,5 oranında desteklenmektedir.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Yapay zeka, Ağız, Diş ve Çene Radyolojisi alanında hem mesleki dönüşüm hem de eğitimsel yapı açısından önemli bir etkiye sahiptir. Bilgi düzeyinin artırılması, multidisipliner iş birliği ve müfredat entegrasyonu, bu teknolojinin etkin ve etik biçimde kullanılabilmesi için kritik öneme sahiptir.
Anahtar Kelimeler: Diş hekimliği, radyoloji, tutum analizi, yapay zekâ.
INTRODUCTION: This study aims to analyze the awareness levels, job security concerns, and general attitudes of specialists and residents in Oral and Maxillofacial Radiology regarding artificial intelligence.
METHODS: Conducted with the approval of the Istanbul Medipol University Ethics Committee, this study collected data from 227 participants via an online survey. The questionnaire consisted of 26 items covering demographic information, knowledge level, programming skills, and attitudes toward artificial intelligence. Data were analyzed using R software, employing the Chi-Square test, T-Test, ANOVA, and logistic regression methods. The significance level was set at p<0.05.
RESULTS: A significant portion of the participants (70.48%) believe that artificial intelligence will transform their profession. The desire to learn increases with the level of knowledge, while clinicians with programming skills tend to have a more critical approach to artificial intelligence. It was observed that those working in university hospitals have a more positive attitude toward the technology, whereas a higher rate of indecision was noted in private clinics. The integration of artificial intelligence into the educational curriculum is supported by 77.5% of the participants.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Artificial intelligence has a significant impact on the field of Oral and Maxillofacial Radiology, both in terms of professional transformation and educational structure. Increasing knowledge levels, fostering multidisciplinary collaboration, and integrating AI into the curriculum are of critical importance for the effective and ethical implementation of this technology.
Keywords: Artificial intelligence, attitude analysis, dentistry, radiology.