GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, dijital teknolojilerin ortodontide benimsenmesini etkileyen faktörleri ortodontistlere uygulanan bir anket aracılığıyla değerlendirmektir. Ayrıca, bu teknolojilere ilişkin algılanan avantajlar ve dezavantajlar ile uygulamadaki başlıca engellerin belirlenmesi hedeflenmiştir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Toplam 40 maddeden oluşan anket formu, Türk Ortodonti Derneği ve Aligner Derneği üyelerine e-posta yoluyla iletilmiştir. İlk 20 soru tüm katılımcılar için standart olup demografik verileri toplamaya yönelikti. Kalan 20 soru ise katılımcıların teknolojik tercihlerine göre özelleştirilerek kişiselleştirilmiş bir yanıt deneyimi sunmuştur. Anket kapsamında, teknoloji kullanımına yönelik tutumlar, ihtiyaçlar ve klinik sonuçlara ilişkin görüşler değerlendirilmiştir.
BULGULAR: Anketi toplam 210 ortodontist yanıtlamıştır. Yeni teknolojilerin benimsenmesinde meslektaş görüşleri ve kongrelerin etkili olduğu belirlenmiştir. Kongreler, çevrim içi eğitimler ve meslektaşlarla yapılan paylaşımlar başlıca farkındalık kaynakları olarak öne çıkmıştır. Teknoloji kullanımını teşvik eden temel etkenler; tedavi sonuçlarında iyileşme, kullanım kolaylığı ve iş akışında verimlilik artışı olarak tanımlanmıştır. En önemli engel ise yüksek maliyet olarak saptanmıştır. Daha fazla teknoloji kullanan ortodontistlerin, artan maliyetleri dengelemek amacıyla daha yüksek tedavi ücretleri talep etme eğiliminde oldukları görülmüştür.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Ortodontistler, dijital teknolojilerin benimsenmesinde olumlu klinik etkiler ve entegrasyon kolaylığının belirleyici faktörler olduğunu ifade etmiştir. Erken dönem kullanıcıların daha yüksek maliyetlerle karşılaşmasına rağmen daha fazla vakada tedaviye başladıkları gözlemlenmiştir. Elde edilen bulgular, dijital teknolojilerin çağdaş ortodontik uygulamalardaki önemini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Anket çalışması, dijital diş hekimliği, ortodontist, teknoloji adaptasyonu
INTRODUCTION: This study aimed to investigate the factors influencing the adoption of digital technologies in orthodontics by surveying orthodontists. It also sought to evaluate perceived advantages and disadvantages and identify major barriers to implementation.
METHODS: A 40-item questionnaire was distributed via email to members of the Turkish Orthodontic Society and the Aligner Society. The first 20 questions focused on demographic data and were identical for all participants. The remaining 20 questions were customized based on participants’ technological preferences, offering a personalized response experience. The survey explored attitudes toward technology use, needs, and clinical outcomes.
RESULTS: A total of 210 orthodontists responded. The adoption of new technologies was largely influenced by colleagues and conferences. Conferences, online education, and peer discussions served as major sources of awareness. Key motivators for adoption included improved treatment outcomes, ease of use, and enhanced workflow. The primary barrier was cost. Orthodontists who reported higher technology adoption also tended to charge higher treatment fees, likely to balance increased expenses.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Orthodontists highlighted that positive clinical impacts and ease of integration are essential factors driving the use of new technologies. Although early adopters face higher costs, they often initiate treatment in more cases. These findings underscore the critical role of digital technologies in advancing modern orthodontic practice.
Keywords: Digital dentistry, orthodontist, survey study, technology adaption